Verhalen

Zelfgeschreven verhalen of boeken, motiverende quotes, gedichten en moppen vindt u hier terug. Coming soon: 'Vriendschap van het theater'.

Quote

- Why is the sky the limit when there are footprints on the moon.

Zelfgeschreven kinderverhaaltje : Falco is zijn weg kwijt.

Volgend verhaaltje is zelf door Brent geschreven. Ik wens u veel leesplezier. Mijn naam is Falco. Ik ben opgegroeid in een boerderij waar we elkaars stoofvlees stelen uit de keukenpot. Naast dat overheerlijke stoofvlees is ook worsten stelen één van mijn hobby's. Dit doe ik samen met mijn vrienden. Hulk, hij is echter de kleinste van de groep. Maar hij kon zich wel het beste verstoppen van ons allemaal. Lena.. Ja die was er ook.. De oh zo mooie lena, met haar lange haren. Spijtig genoeg is ze verhuist, niemand weet naar waar. We hadden bezoek van mensen die we nooit eerder zagen en plots was ze weg. Verder hebben we nog hebben Bruce, een grote grijze. Bruce is van niks of niemand bang. Of jawel, van zijn vriendin, Sonja. Echt een bitch, met van dat krullend haar en een schel stemmetje. Ze is een chiwawa. Vandaag is het zover. Het jachtseizoen is geopend! En ik, ik als jachthond mag me hier niet laten kennen. We gaan naar een huisje waar mensen binnen gaan en dan met worsten buiten komen, of andere soorten vlees. We hebben samen een plannetje gesmeed om niet op te vallen, er niet lang te blijven maar toch een overvolle dosis worsten in de wacht te slepen. Bruce jij gaat als eerste. Met jouw blaf, heeft niemand nog een propere onderbroek. Dan ga jij Sonja. Jij kan de klanten buiten wel verleiden met jouw chiwawa-charmes. En als laatste komen Hulk en ik, zelfs een object op vier wielen kan ons nog niet tegenhouden! En zo ging het plan van start. Bruce blafte als nooit tevoren, de slager wist niet wat doen. Sonja was buiten aan het knuffelen met de mensen die schrik hadden om den kalmte te houden. En nu.. Nu is het mijn beurt. It's show time. Ik ging als de Usain Bolt onder de honden uit de startblokken. Alles verliep volgens plan. Tot plots er een hek stond, aan de achterdeur. 'Komaan hulk, als jij springt met jouw soepelheid, graaf ik zo snel als ik kan een put onder het hek dat we gemakkelijk kunnen ontsnappen. 'Oké Falco, ik zal er alles aan doen om erover te geraken'. En dat deed die ook. Hulk nam een aanloop dat je nog nooit had gezien, hij hurkte zijn achtergste poten om zich te lanceren als een raket. En hij geraakte erover. Ondertusen was ik een put aan het graven. Steeds sneller en sneller. Soms zag ik wel niet waar ik moest graven, want die lange oren staken vaak voor mijn donkere bruine ogen. Daar komt Hulk al aangelopen, ohnee de vleesjesman loopt achter hem. En de put dan? Snel nog de laadste zandkorrels eruit halen … en hij is af. Hulk duikt onder het hek met een hele reeks worsten. 'Dat word smullen vanavond Falco! Maken dsat we op de boerderij zijn, want onze vriendjes zullen er ook al zijn. Ik geraak vermoeid. Hulk loopt als maar verder weg. Had ik nu echt zo snel die put moeten graven? Mijn poten, ik voel men zachte kussentjes niet meer onderaan mijn schattige pootjes. Plots stopt er een bestelwagen. Er stapt een rare meneer uit met een nog raardere stok. Ik begin te kwispelen want misschien kan hij me helpen om terug op de boerderij te geraken? Oh hij pakt me op, hij zal waarschijnlijk met me willen knuffelen! Rarendsnel word ik in de bestelwagen gegooid. Geen groene bomen meer? Geen loeiende koeien meer? En waar zijn de kippen dan? Ik wou dat ik in mijn mandje lag.. De bestelwagen stopt. 'Yes, zijn we dan terug op de boerderij?' Men staart gaat heen en weer tot er een onbekend persoon naar me toe komt. Hij pakt me weer op maar knuffelen wilt hij niet. Is het omdat ik zo goed ruik naar het lopen? Mensen hebben echt geen goede keuze van geur vind ik. Met hun nare luchtjes. Ik krijg daar koppijn van. 'Deze hond is vies, steek hem maar bij de andere'. Ik krijg een halsband op, op dat moment wil ik onstappen maar ze haken een koort aan men halsband. Hij sleurt me mee naar een gebouw. Ik hoor andere honden blaffen, zou het hulk zijn met de worsten? We gaan binnen en overal zie ik honden, maar waarom kwispelen ze niet? En waar is Hulk? Zouden ze worst voor me hebben overgehouden? 'Ga maar lekker zitten achter de tralies vieze hobnd, je denkt toch niet dat iemand om jouw geeft!' Dagen zit ik achter een tralies. Ik mis m'n vrienden, ik mis het bstoofvlees en het kakelen van de kippen. Plots hoor ik een betrouwbare stem. Is het, is hij het? De boer! Ik wist dat die me niet vergeten was. We knuffelen wel uren aan een stuk, allesinds zo voelt het toch. 'Waar heb je toch gezeten jongen, ik heb je overal gezocht. En wat is dat ding rond je nek? Ik zal het uit doen. Ze zijn toch een beetje vriendelijk voor je geweest hoop ik? Kom maar snel mee naar huis. Falco stapt uit de tractor van de boer en ziet een grote affiche met daarop worstenfeest. In de verte zie ik Hulk die naar me blaft 'hej Falco, zin in een stukje worst? Ze hebben toch een stukje voor me overgehouden!